Matematikten korkan bir çocuk, matematiği anlamayan bir çocuk değildir. Bir noktada anlamayı bırakmış, sonra o noktadan sonrası üst üste yığılmıştır. Korku, o yığının adıdır.

Bu ayrım önemli, çünkü çözümü değiştiriyor. Yeteneksizlik varsayarsanız yapacak bir şey yok gibi görünür. Eksik varsayarsanız, eksiğin nerede olduğunu bulup oradan başlarsınız.

## Önce kaynağı bulun, konuyu değil

Bir 7. sınıf öğrencisi denklemde zorlanıyorsa, sorun çoğu zaman denklem değildir. Genelde 5. sınıftan kalan bir kesir eksiği, ya da negatif sayılarla işlem yapamamaktır. Denklemi tekrar tekrar anlatmak bu durumda hiçbir şey değiştirmez; öğrenci her seferinde aynı yerde takılır ve her takıldığında kendine dair inancı biraz daha azalır.

Bu yüzden ilk derslerde konu anlatmam. Önce bir tarama yaparım: nerede sağlam, nerede boşluk var. Bulduğum en eski boşluktan başlarız. Bu bazen bir yıl geriye gitmek demektir ve öğrenciye tuhaf gelir, ama işleyen tek yol budur.

## Küçük başarılar, büyük anlatımlardan daha etkili

Matematikten korkan öğrenciye uzun ve mükemmel bir konu anlatımı yapmanın faydası sınırlı. Onun ihtiyacı olan şey, kendi başına doğru yaptığı bir soru. Bir tane. Sonra bir tane daha.

Bu yüzden başlangıçta kolay sorularla çalışırım. Amaç sınavı geçmek değil, öğrencinin yapabildiğini görmesi. Bir kez yapabildiğini gördükten sonra zorluk seviyesini yükseltmek çok daha kolay oluyor; çünkü artık deneme isteği var.

## Evde en çok işe yarayan üç şey

**Karşılaştırmayı bırakın.** Kardeşiyle, kuzeniyle, sınıf arkadaşıyla kıyaslamak motivasyonu artırmıyor, sadece korkuyu utançla birleştiriyor.

**Süreci övün, sonucu değil.** Not iyi geldiğinde değil, çocuk zor bir soruyla uğraşmayı sürdürdüğünde takdir edin. Övülen davranış tekrarlanır; övülen sonuç ise sadece şansı yükseltir.

**Kendi matematik geçmişinizi anlatmayın.** Ben de matematikte kötüydüm demek, çocuğa rahatlatıcı değil, kalıtsal bir kader gibi geliyor.

## Ne zaman destek almalı?

Çocuk çalışmasına rağmen ilerlemiyorsa, ya da derse oturmayı bütünüyle reddetmeye başladıysa, mesele artık çalışma miktarı değil yöntem. Böyle durumlarda birebir çalışmak fark yaratıyor, çünkü öğrencinin tam olarak nerede takıldığını sınıf ortamında görmek mümkün olmuyor.

Çocuğunuzun matematikte nerede zorlandığını konuşmak isterseniz WhatsApp'tan yazabilirsiniz; sınıfını ve zorlandığı konuyu yazarsanız daha net konuşabiliriz.